Joost Ramaer31.3.2011 - Nederlandse journalisten zijn eerder weifelaars en kuddedieren dan strenge linkse ideologen. Daarom lopen ze nu ook zo massaal achter Geert Wilders aan. Dat betoog ik in een recensie van De schijn-élite van de valse munters, de politieke autobiografie van Wilders’ rechterhand Martin Bosma, waarvan onlangs een goedkope herdruk verscheen. De recensie staat op de pagina’s 20 t/m 22 in het recente derde nummer van De Nieuwe Pers, het blad van het Stimuleringsfonds van de Pers. Dit nummer is embedded onderaan dit artikel.

De media, aldus Bosma in zijn boek, maken deel uit van een ‘polyarchie’ die Nederland al veertig jaar in een ijzeren greep houdt en ons land heeft opgezadeld met een miljoen moslims, een massa-immigratie die het volk nooit heeft gewild. Met ernstige gevolgen, want Bosma voert werkelijk alle problemen waarmee wij nu kampen – onveiligheid thuis en op straat, werkloosheid, gebrekkig onderwijs, de ontspoorde verzorgingsstaat, begrotingstekorten, milieuproblemen, overbevolking – uiteindelijk op die massa-immigratie terug. De Nederlandse media zien zichzelf als onmisbare pijlers van de democratische rechtsstaat. Maar volgens Bosma hebben zij die juist actief ondermijnd, hand in hand met andere deelelites uit de overheid, politiek, onderwijs en kunst en cultuur.

Bosma’s analyse klopt voor zover hij het falen van de media schetst in de verslaggeving over de opkomende volksbeweging tegen de massa-immigratie. Tegenover Hans Janmaat en de Centrumpartij lieten journalisten iedere schijn van objectiviteit varen. Pim Fortuyn en zijn Leefbaar-beweging negeerden zij vooral, totdat het te laat was. Maar van een samenzwering tussen journalisten en machthebbers is geen sprake geweest. Nederlandse journalisten zijn kuddedieren. Eind jaren zestig liepen zij over naar het linkse kamp, en tegenwoordig lopen zij massaal achter Geert Wilders aan. Een lonesome cowboy, zoals Bosma hem graag afschildert, is de PVV-leider allang niet meer.

Integendeel. Door bladen, blogs, websites en de talloze rubrieken van de versnipperde publieke omroep vaardig tegen elkaar uit te spelen, weet Wilders met een minimum aan openheid een maximum aan media-aandacht te genereren. Ongetwijfeld mede dankzij de adviezen van Martin Bosma, die zelf jarenlang werkte als journalist en mediamanager, in de VS en Nederland.

Wetenschap in turbulente tijden

Voor het eerst gaat De Staat van het Klimaat niet sec in op de wetenschappelijke ontwikkelingen op klimaatgebied. Er is ruim aandacht voor de publieke en politieke ophef over de gebeurtenissen rond het IPCC en climate-gate.

Door Maartje Smeets

De tijd dat klimaatwetenschappers zich in de luwte op hun onderzoek konden richten lijkt definitief voorbij. Het weer en de waan van de dag maken sinds vorig jaar nadrukkelijk deel uit van de vragen die zij vanuit publiek, politiek en media op zich af zien komen. Dat blijkt uit De Staat van het Klimaat 2010 die staatsecretaris Atsma (Infrastructuur en Milieu) vandaag in ontvangst neemt. De publicatie geeft een overzicht van relevante ontwikkelingen op het gebied van klimaat in het afgelopen jaar. Het is een uitgave van de onderzoeks-instellingen die samenwerken binnen het PCCC (Platform Communication on Climate Change).

“We hebben in De Staat van het Klimaat nadrukkelijk aandacht besteed aan het klimaatdebat”, zegt Rob van Dorland (KNMI), Voorzitter van de Wetenschappelijke Redactie van het PCCC. “Na alle ophef door de inhoud van openbaar gemaakte e-mails van de Climate Research Unit in Groot-Brittannië en de gevonden fouten in het laatste IPCC-rapport konden we daar niet omheen. Bovendien roepen de strenge winters van afgelopen twee jaar bij het publiek vragen op over de opwarming van de aarde.”

Het weer en politieke reuring zijn over het algemeen geen zaken waar klimaatwetenschappers zich mee bezig houden. Toch is de wetenschap daar door vraagtekens die publiek en politiek zetten bij haar conclusies nu wel min of meer toe gedwongen. Van Dorland: “Wij zijn het debat nooit uit de weg gegaan, maar de noodzaak om het klimaatdebat te voeren is in 2010 groter geworden. We hebben bijvoorbeeld daarom een lijst met veelgestelde vragen opgenomen op onze website klimaatportaal.nl. En we proberen meer duiding te geven aan informatie die op ons afkomt vanuit de media. Dat is lastig gebleken, maar we moeten en zullen dat blijven proberen. We gaan de discussie met klimaatsceptici absoluut niet uit de weg, maar willen die juist aangaan.”

Extremen in 2010

Nederland beleefde met 2010 het koudste jaar sinds 1996. De maand december was zelfs de koudste decembermaand sinds 40 jaar. Wereldwijd was het echter één van de warmste jaren sinds 1850 en de ijsbedekking op de noordelijke ijszee was het laagste sinds 1979. De koude winter in Nederland was het gevolg van een flinke negatieve piek in de Arctische Oscillatie. Dit is een bekend patroon van afwijkende luchtstromingen, waardoor de wind in Siberië vooral uit het noorden waait, in Noord-Europa uit het oosten en op Groenland uit het zuiden.

Het jaar 2010 kende een aantal extreme weersgebeurtenissen en de gevolgen daarvan. Zo liep 20 procent van Pakistan onder water; ongeveer 20 miljoen mensen werden getroffen. Ook China kampte met overstromingen en dodelijke modderstromen. Terwijl Rusland de heetste zomer sinds het begin van de metingen beleefde, had Midden-Europa te maken met zware regenval.

Deze rampen en extremen zijn niet eenduidig terug te voeren op klimaatverandering. Afwijkingen in temperatuur en neerslag horen bij de grillen van de natuur. Wel zijn de gebeurtenissen meteorologisch gezien zeldzaam. Naar verwachting neemt de kans op extreme temperaturen en extreme neerslaghoeveelheden toe als gevolg van het versterkte broeikaseffect.

Van Dorland: “In 2010 werd duidelijk dat de klimaatwetenschap in een nieuw tijdperk opereert, met een hoge mate van politisering en dynamische interactie tussen wetenschap en publiek debat. De integriteit van de klimaatonderzoekers zelf werd in twijfel getrokken door de kwestie van de gelekte e-mails en fouten in het IPCC-rapport. Met die realiteit moeten klimaatwetenschappers vandaag de dag omgaan. Deze Staat van het Klimaat is een erkenning daarvan.”

Lees hier de brochure “De Staat van het Klimaat 2010”

Meer informatie: www.klimaatportaal.nl

05 april 2011

Dit artikel van Change Magazine is door onze eigen redactie vervaardigd. Het is vrij te gebruiken, gaarne met bronvermelding. U kunt zich ook gratis abonneren op Change Magazine. Het volgende nummer ontvangt u zonder kosten in de brievenbus.

Zoekwoorden: De Staat van het Klimaat, Rob van Dorland, weersextremen

As the news industry has struggled to redefine itself in recent years, it seems fair to say that the majority of the new approaches we’ve seen tested out have focused on incorporating the work and views of citizen reporters. A new online publication recently launched in Australia, however, takes quite a different tack by placing the spotlight on academic and research experts instead.

Now in beta, The Conversation bills itself as “an independent source of information, analysis and commentary from the university and research sector.” Rather than pursuing the traditional journalist’s goal of objective reporting, The Conversation aims instead to foster informed dialogue and debate by giving thought leaders in the academic and research communities a forum for their perspectives on big, central topics. A team of professional editors works with experts to ensure that content is accessible to a broad audience. With a heavy emphasis on creating trust, meanwhile, the site also pledges to ensure that all published reports make explicit the authors’ expertise, any potential conflicts of interest, and sources of funding. Current content partners include the Australian Group of Eight universities (Adelaide, ANU, Melbourne, Monash, NSW, Queensland, Sydney, Western Australia) plus the University of Technology at Sydney, CSIRO and the Australian Science Media Centre. The Conversation also plans to keep its forum uncluttered by eschewing pop-up and display advertising; rather, it will operate as a not-for-profit, educational and charitable organization.

Now that the content-creating masses have so many news outlets in which to have their say as citizen journalists, is it experts’ turn to take a leading role in the discussion? Time will tell. Either way, one to watch! (Related: CNN ‘Open Stories’ combine citizen journalism and professional reporting — Crowdfunding (and pitching) news stories — News site lets users pick stories & share in revenues.)

Website: www.theconversation.edu.au
Contact: feedback@theconversation.edu.au

Spotted by: Katharina Kieck - Even the best ideas are rarely perfected alone, and technology continues to offer ways of bringing creative minds together. Focusing on what it calls “social ideation”, Ahhha is a brand-new crowdsourcing platform that aims to help innovators bring their ideas to life.

Based in California, Ahhha lets anyone with a good idea for a product or business concept “claim” it on the site for free with a description and photos or a diagram. Ideas can be kept private, or they can be shared — either with select friends and family or with the public at large. When ideas are shared, they can be opened up for comments and voting, enabling the discovery of related ideas and the identification of potential collaborators. Users of the site can then assess whether and how to move forward with their idea and refine it accordingly. Ahhha automates the execution process by handling the “heavy lifting” portions, it says, including specification refinement, design, prototyping, legal, product development, marketing and distribution. Using a point-based system, meanwhile, contributors to an idea’s development earn points redeemable for cash or a range of products and services. A video on YouTube explains Ahhha’s premise in more detail.

There’s no denying the power of the global brain; add a little technology, and the result could be just what it takes to move forward with your next big thing. Time to experience an “Ahhha” moment of your own? (Related: New startup incubator focuses on innovation in the health sector — Incubator for socially focused ideas — Tapping the crowds for sustainable ideas and funding.)

Website: www.ahhha.com
Contact: corp.ahhha.com/contact

Spotted by: Katharina Kieck

Geen empowerment is de traditionele wijze van NPD. Bij creërende empowerment ontwikkelen de gebruikers de nieuwe designs, maar beslist het bedrijf zelf welke designs uiteindelijk geproduceerd worden. Veel van de huidige co-creatie initiatieven zijn hierop gebaseerd. Bij selecterende empowerment is dit precies andersom. Het bedrijf toont producten in ontwikkeling aan consumenten en zij kiezen welke producten daadwerkelijk geproduceerd gaan worden. Volledige empowerment betekent dat gebruikers zelf designs indienen en ook zelf beslissen welke uiteindelijke zullen worden geproduceerd. Een voorbeeld hiervan is het bedrijf Threadless, waar gebruikers zowel t-shirt designs indienen als beslissen welke designs geproduceerd gaan worden.

Door Peter Luit. Elk jaar maakt de Rabobank een publicatie over de branches waarin zij actief zijn. Deze maand verscheen de 2011 editie. Voor de mediabranche werden drie sectoren gekozen: grafische industrie, uitgeverijen en communicatiebureaus. De geschreven stukjes zijn vooral oppervlakkig, inhoudelijk weinig diepgaand en bevatten nauwelijks relevante adviezen vanuit de bank